Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Vlindervrij
Kaartjes maken,veel foto's van zelfgemaakte kaarten zie links ,
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Gerry en Rakker, voor kaartjes zie fotoboeken en zie links, Bij categorieŽn staan verschillende onderwerpen. I believe I can fly



Mijn Profiel

vlinder49
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Nieuwe kaartjes
17 juni 2017 17:23

Nieuwe kaartjes
13 februari 2017 18:18

Nieuwe mallen en kaartjes
22 april 2016 10:28

Springkaart
04 april 2016 11:15





Fotoboeken


onderscheiding (21)
_
Simon,Gerry en Rakker in Zierikzee. (33)
_

verjaardag oma (21)
_
Prins Willem-Alexander 2013 (262)
_

Rakker (34)
_
Vakantie Groot-Stokkert (20)
_






Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Carry zijlstra van dijk
Van: Carry

Het hazeleger
Van: Bery

Loefke
Van: loefke

Omansie
Van: omansie-ans

Redsblog
Van: redone

Hildes hoekje
Van: Hilde-bs

Mamsies weblog
Van: mamsie

Trudys blog
Van: trudy

De tuinfuiter
Van: G de Vries

Janwillem32
Van: janwillem32

De vogelaar
Van: Xander1

Het leven gaat door
Van: Corry59

Oma girl
Van: girl

Vlinder wiepke
Van: wiepke




Gastenboek berichten

Gerry Beilsma
22 november 2017 11:35
_
Ja, 's nachts moet je ze eraf halen.

M.E.Pagie
21 november 2017 19:45
_
Sinds vandaag i-pulz tens apparaatje gekregen, nu is mijn vraag, moet ik snachts de pleister afdoen? kom het nergens tegen in de handleiding bvd

Gerry
18 juli 2015 10:24
_
Hoi Hans, met mij gaat het goed , ik ben bijna niet meer op 50 + ik heb nu een eigen website www.gerrykaarten.nl groetjes van Gerry




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door janny739 om 21:34
_
Janny739 Online

Door blueslabel.nl_390K om 21:29
_
Blueslabel.nl_390K Online

Door LadyLely om 21:29
_
LadyLely Online

Door will50plusser.nl om 21:29
_
Will50plusser.nl Online

Door marc.. om 21:24
_
Marc.. Online

Door inemaartje om 21:22
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door sibilla68 om 21:21
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door inemaartje om 21:20
_
Inemaartje Online





_

Andere artikelen



Hoe kijkt men in China tegen homoseksualiteit aan.



Toen onze zoon, Ronald , 18 was vertelde hij dat hij op jongens viel, dat was even slikken , maar na een week was ik er al aan gewend en heb het mijn familie verteld.
Ronald was Ronald en bleef Ronald.
Maar hoe kijkt men hier in China naar.
Een interessant en mooi verhaal hoe Ronald het hier beschrijft.

Qi belt met zijn vader:


Uit de porseleinkast

Ruim een maand geleden. Qi belt met zijn vader. Buren van Qi’s ouders hebben een bedrijf en willen de buitenlandse markt betreden. Ze hebben vader gevraagd of wij hun vertegenwoordigers in Nederland willen worden. Qi en ik voelen daar niets voor, maar vader kan moeilijk ‘nee’ zeggen tegen de buren, bang om onbeleefd te zijn. In plaats daarvan probeert hij Qi te overtuigen het toch te doen. De buren hebben ons uitgenodigd voor een lunch, als we in april weer in China zijn. Of we dan ten minste op die uitnodiging in willen gaan. Ook dat zien we niet zitten, want dat zou alleen maar verwachtingen en verplichtingen scheppen. Volgens een Chinees gezegde bestaat er niet zoiets als een ‘gratis lunch’. Voor wat hoort wat. Na de lunch zou het alleen nog maar moeilijker worden om het verzoek van de buren af te wijzen.

Een verhitte discussie volgt. Inhoudelijk kan ik het niet volgen, maar ik hoor vader luid praten aan de andere kant van de lijn en ik merk dat Qi geïrriteerd raakt. Halverwege het gesprek vraagt Qi me: “Zal ik het hem vertellen?” “Wat…?” “Dat ik homo ben.” Ik kijk verbaasd. Qi had het er wel over gehad dat hij misschien in april uit de kast wilde komen. Maar dat was hij eerder van plan geweest. Ik moest het nog zien. “Beter niet. Dat kun je ze beter persoonlijk vertellen, en niet via de telefoon.”

De discussie gaat nog een tijdje door, maar het gesprek lijkt normaal te eindigen. Dan zegt Qi: “Ik heb het verteld.” Met de gedachte dat het gesprek volledig over de buren ging, vraag ik: “Wat dan?” “Dat ik homo ben!” Het duurt even voordat het tot me doordringt en ik de meest voor de hand liggende vervolgvraag stel: “Hoe reageerde hij?”

Na de overredingspogingen van vader om in te gaan op het verzoek van de buren, bleek dat hij Qi herhaaldelijk had gevraagd wanneer hij zou gaan trouwen. Daar was al eerder over gesproken. Qi is 27, en rond die leeftijd wordt niet-getrouwd-zijn een precaire kwestie. Ouders gaan dan pushen. Hinderlijk pushen. Na het gedoe over de buren had Qi er genoeg van.

Ik wist niet welke reactie we moesten verwachten. Qi’s ouders wisten dat we samenwoonden en dat we zelfs samen een appartement hebben gekocht. De afgelopen vijf jaar zijn we steeds samen bij ze op bezoek geweest. Bovendien heeft Qi vorig jaar het onderwerp ‘homoseksualiteit’ ter sprake gebracht tijdens hun bezoek aan Nederland, en ook duidelijk gemaakt dat het hier geaccepteerd is. Regelmatig werd me gevraagd: “Weten Qi’s ouders dat jullie…?” Mijn antwoord was steevast: “We weten niet of ze het weten.” Als het Nederlandse ouders zouden zijn, zou ik gezegd hebben: ze moeten wel een betonnen plaat voor hun hoofd hebben als ze het niet weten. Maar goed… Het zijn geen Nederlandse ouders, en misschien kwam de gedachte niet eens bij ze op.

Dat laatste bleek inderdaad het geval te zijn. Tijdens het telefoongesprek is vader totaal verrast en een werkelijke reactie blijft uit. Die komt een paar dagen later, als het eenmaal is doorgedrongen, en vader ook moeder heeft ingelicht. Vader stuurt me een bericht:

Wat Qi ons eergisteren vertelde sloeg in als donderslag bij heldere hemel en heeft ons de afgelopen nachten wakker gehouden. We respecteerden je en mochten je graag, maar nu lijk je een totale vreemde voor ons. We hebben ons nooit gerealiseerd dat je zo egoïstisch bent. Jij, als een ‘grote broer’ voor Qi, had ons moeten vertellen dat jullie een civiel partnerschap moesten aangaan voordat Qi naar Nederland verhuisde. Je had ons om onze mening moeten vragen, en niet alleen om Qi’s toestemming. Je had het niet vier jaar voor ons verborgen moeten houden. Het is een grote schok voor ons om nu de waarheid te achterhalen. Je hebt ons niet alleen gekwetst, je hebt ook onze waardigheid aangetast. Ondanks dat homoseksualiteit normaal is in Nederland, in China is dat het niet. Het is hier zelfs beschamend en verachtelijk. Daarom zullen we dit nooit accepteren en laten gebeuren. We hopen dat je tot inkeer komt en dat Qi en jij als broers zullen zijn, zoals voorheen. Je moet een voorbeeld stellen door een gezin te stichten en gelukkig te worden, en de Ronald te zijn zoals we die graag mochten.

Volgens Qi’s ouders ben ik degene die hem homo heeft gemaakt, geheel tegen de Chinese gewoonten in. Ik ben de olifant in de porseleinkast.

Homoseksualiteit ligt gecompliceerd in China. Over het algemeen staan Chinezen niet afwijzend tegen homoseksualiteit, zolang je maar trouwt en een kind krijgt. Je zou kunnen zeggen dat niet-trouwen de werkelijke taboe is, en homoseksualiteit ‘slechts’ een obstakel.

Verdriet en woede overheersen. Moeder weigert met Qi te praten, en laat via vader weten dat Qi voor haar niet meer bestaat. Ons wordt duidelijk gemaakt dat we in april beter niet kunnen komen. Vader vraagt mij of ik wel weet dat homoseksualiteit aids veroorzaakt. We sturen links naar websites met meer informatie en ervaringen van ouders met homoseksuele kinderen. Vader weigert op de links te klikken.

Qi en zijn vader blijven wel in gesprek, wat ik als positief zie. Maar na anderhalve week begint Qi zich te irriteren aan vaders onwetendheid en zijn onwil om zich erin te verdiepen. Qi weet vader er wel van te overtuigen dat het niet mijn schuld is, maar vader blijft het zien als een ziekte, en eist dat Qi met hem in China naar een dokter gaat. Qi wil dat niet. Het zoveelste heftige gesprek breekt Qi abrupt af. “Ik ga niet meer bellen! Als ze er klaar voor zijn dan bellen ze mij maar.”

Daags daarna suggereer ik Qi toch op de eis van zijn vader in te gaan, op voorwaarde dat het een erkend arts in een ziekenhuis is. In 2001 werd homoseksualiteit geschrapt uit het Chinese handvest voor de psychiatrie. “De kans dat een erkend arts de diagnose stelt dat je ziek bent lijkt me klein, en wellicht dat je vader het wel gelooft als een arts het zegt.”

Qi gaat overstag en belt een week later weer naar vader. Ondertussen heeft die zich echter bedacht. Hij wil niet meer naar een dokter, want hij wil niet dat iemand het te weten komt! Verder zegt vader dat ze wel zouden kunnen accepteren dat Qi homo is, maar dat ze wel blijven vinden dat Qi moet trouwen (met een vrouw) en een kind moet krijgen. Qi maakt duidelijk dat dit niet zal gebeuren. Dan zegt vader dat ze net zullen doen alsof het niet zo is, en ons zullen blijven beschouwen als broers. Voor Qi is dit niet voldoende. Ik raad Qi aan om de opstelling van zijn ouders voor nu toch te accepteren. Ze mogen dan doen alsof we broers zijn, in hun achterhoofd weten ze heus wel hoe het werkelijk zit. Wellicht dat ze het met de tijd anders gaan zien.

Het plan was om in april eerst samen een week naar Qi’s ouders te gaan en vervolgens een week in China te gaan reizen. Daarna zou Qi teruggaan naar zijn ouders, en ik zou elders bij vrienden op bezoek gaan. Dat plan staat nu op losse schroeven. Qi twijfelt of hij naar zijn ouders zal gaan. Chinese vrienden en ook Qi adviseren dat ik deze keer hoe dan ook oversla; het zou een geforceerde situatie worden. Met twee weken tot vertrek besluiten we na aankomst in Shanghai eerst te gaan rondreizen. Na terugkomst in Shanghai kan Qi dan kijken of hij naar zijn ouders gaat, of bij vrienden blijft.

Dat was anderhalve week geleden. Eergisteren belde Qi opnieuw met zijn vader. De verhoudingen lijken zich wat te normaliseren. Moeder weigert echter nog steeds aan de telefoon te komen. Qi is wel van plan te gaan.




Geplaatst op 10 april 2011 14:55 en 2131 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
10 apr 2011 17:59
Stil van dit verhaal!
We zijn toch allemaal mensen,op welke manier we ook geaard zijn!
Leef je leven en wees gelukkig met degene van wie je houdt!

Fran  
10 apr 2011 17:59
Hallo Ronald en Qi ik zit hier helemaal in een soort van trance en met tranen, ik voel dat ik jullie relatie strijdbaar zou willen maken. Dat wil zeggen dat het gaat om het geluk van twee mensen ongeacht om welke sekse het gaat. Ik wil en kan eigenlijk geen uitspraak doen over de ouders van Qi. Heb me er nooit in verdiept hoe het zou zijn in China als twee mannen of twee vrouwen samen een relatie hebben, laat staan dat ze trouwen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik jullie alle geluk en liefde van de wereld gun om een fijn en mooi leven te leiden saampjes. Hou van elkaar en maak er samen iets moois van. Tranen laat ik om het schrijnende artikel wat je geschreven hebt Ronald , maar héél integer en ik voel ook je pijn , dat doet mij ook pijn. Ik heb zelf een broer die homo is en ze zijn getrouwd in een oecumenische kerk. Ik heb er een leuke zwager bij en het was een mooi feest en het gaat om twee mensen die verliefd zijn en gelukkig zijn. Er is voor mij geen verschil of je HI-HA-HE of HO bent op zijn Fran's . Véél geluk samen , liefs Fran
_





_
Marianne  
10 apr 2011 18:04
Tja, Qi's ouders lijken ook maar slachtoffers van de heersende moraal.. bar lastige toestanden, pijnlijk. Ik wens het stel een gelukkige toekomst samen.. liefst mét goeie familieband.

Vlinder49  
10 apr 2011 18:41
Dank je wel Fran voor je lieve woorden.
ook ik wens ze veel geluk samen, het zijn 2 lieve jongens en we hebben het leuk samen.
Ik kijk er altijd naar uit als ze een dagje komen en we gezellig samen eten.
Ook Marianne bedankt .
_





_
Vlinder49  
10 apr 2011 18:44
Bedankt Alie,ik denk dat zijn ouders nog een beetje in de jaren 40 leven, toen was het hier ook zo.

Chrisje  
10 apr 2011 19:11
De jongens horen bij elkaar en geven om elkaar wat is er mooier spijtig dat ze het in China NOG NIET begrijpen hopelijk komt dit nog wel.
Ik wens jullie van harte nog vele gelukkige jaren toe jullie Ronald en Qi!
Veel liefs Chris
_





_
Bellahelena  
10 apr 2011 20:18
Jeetje...ben ook wel stil, maar tegelijkertijd denk ik, wacht even, hier in Nederland zijn we ook niet zo tolerant als iedereen denkt!! Er worden nog steeds homo's in elkaar geslagen en kijk in de verschillende provincies...Ik gun iedereen het leven dat hij zelf verkiest en hoop ook altijd dat men daar heel gelukkig in wordt. Het cultuurverschil, m.b.t. homoseksualiteit, tussen China en Nederland is wel erg groot...Het kost altijd tijd en en cultuur kun je niet 1,2,3, omgooien..Ik gun jullie het leven dat jullie zèlf verkiezen.... Carpe Diem

Vlinder49  
10 apr 2011 20:24
Dank je wel voor jullie reactie, ja, hier in nederland wordt je er ook nog op aangekeken en je moet er voor oppassen om niet in elkaar geslagen te worden.


_





_
Mariekevannim...  
11 apr 2011 01:19
Wat gaat jouw zoon hier lief en goed overdacht mee om. Hij voelt die pijn van Qi natuurlijk ook wel. Toch helpt hij ook indirect de ouders van Qi ook. Hij probeert een eerlijke en open relatie te houden met de ouders van Qi. Alle lof voor Ronald!
Samen gaan ze het probleem aan en zij willen niet zomaar de familieband verbreken.
Hallo Gerry, jij mag wel trots zijn op die twee jongens van je.
Wens hen veel sterkte en wijsheid!
grtjs Marieke

Fran  
11 apr 2011 11:49
Goedemorgen lieve Gerry en Simon , ja die wijze woorden van Marieke daar sluit ik me helemaal bij aan. Jullie mogen trots zijn op Ronald en Qi . Het houdt me bezig , het gaat om het geluk tussen twee mensen. Liefs van Fran.
_





_
Hera  
11 apr 2011 13:59
Goh, dit doet je wat en raakt behoorlijk.Jammer dat het moeizaam gaat, maar klasse hoe Ronald en Qi toch proberen om de verhoudingen goed te krijgen. Moeilijk hoor en wat moet hen dat verdriet doen. Goed dat jullie het zo fijn met elkaar hebben en ik gun ze alle geluk van de wereld.

Benneke  
11 apr 2011 16:31
Hoi Gerry, dapper van Qi dat hij het zijn ouders heeft verteld. ik hoop echt voor ze dat de verhoudingen weer een beetje kunnen normaliseren.
Een groet van Benneke


_